Psycholog dzieci i młodzieży | Warszawa Żoliborz i online
Psychowyzwania Dorastania to gabinet psychologiczny dla dzieci, nastolatków i rodziców. Pomagam młodym osobom lepiej rozumieć emocje, radzić sobie ze stresem, lękiem, trudnościami szkolnymi i problemami w relacjach.
Pracuję w Warszawie na Żoliborzu oraz online. Rodzice otrzymują tu spokojną rozmowę, praktyczne wskazówki i profesjonalne spojrzenie na sytuację dziecka.
Wsparcie obejmuje: terapię dzieci i młodzieży, konsultacje psychologiczne, psychoedukację dla rodziców, diagnozę psychologiczną i interwencję kryzysową.
Bezpieczna przestrzeń do rozmowy
Kameralny gabinet przy ul. Włościańskiej 15/93a w Warszawie na Żoliborzu sprzyja spokojnej rozmowie, otwartej komunikacji i budowaniu zaufania między psychologiem, dzieckiem i rodzicem.
W Psychowyzwaniach Dorastania dzieci i nastolatki mogą poczuć się bezpiecznie, swobodnie mówić o swoich emocjach i trudnościach oraz otrzymać profesjonalne wsparcie bez lęku przed oceną czy niezrozumieniem.
Zależy mi na tym, by każde dziecko wiedziało, że jego uczucia są ważne, a jego głos jest słyszany i respektowany.
Rodzice również otrzymują spokojną przestrzeń do rozmowy, uporządkowania sytuacji i znalezienia sposobów wspierania dziecka na co dzień.
Pierwsza konsultacja
Od czego zaczynamy?
Najpierw porządkujemy sytuację i sprawdzamy, czego najbardziej potrzebuje dziecko, nastolatek albo rodzic. Dzięki temu pomoc może być dobrana spokojnie, bez presji i bez gotowych założeń.
Kiedy warto zgłosić się po pomoc?
Konsultacja może być pomocna, gdy dziecko lub nastolatek:
- doświadcza lęku, silnego stresu albo obniżonego nastroju,
- ma trudności szkolne lub problemy w relacjach z rówieśnikami,
- przeżywa konflikt, kryzys rodzinny albo dużą zmianę,
- ma trudność z wyrażaniem emocji,
- potrzebuje bezpiecznej przestrzeni do rozmowy,
- a rodzice chcą lepiej zrozumieć, jak je wspierać.
Jak wygląda pierwsza konsultacja?
Pierwsze spotkanie służy spokojnemu poznaniu sytuacji dziecka i rodziny. Rozmawiamy o trudnościach, dotychczasowych sposobach radzenia sobie oraz o tym, jakiego wsparcia potrzebuje dziecko, nastolatek lub rodzic.
Po konsultacji omawiamy możliwe kolejne kroki: terapię, konsultacje rodzicielskie, diagnozę psychologiczną albo inną formę pomocy dopasowaną do sytuacji.
- możesz opowiedzieć, co Cię niepokoi,
- wspólnie porządkujemy najważniejsze tematy,
- ustalamy, jaka forma wsparcia będzie najbardziej pomocna.
Joanna Adamiec-Molenda
psycholożka dzieci i młodzieży, interwentka kryzysowa
O psycholożce
Doświadczenie, które daje rodzicom więcej spokoju
Nazywam się Joanna Adamiec-Molenda. Jestem dyplomowaną psycholożką dzieci i młodzieży oraz interwentką kryzysową. Od ponad 10 lat wspieram dzieci, nastolatków i ich rodziny w trudnych sytuacjach życiowych i emocjonalnych.
W pracy ważne są dla mnie uważność, spokojna rozmowa i konkretne wskazówki dla rodziców. Korzystam z doświadczenia zdobywanego m.in. w placówkach wsparcia dziennego, szkołach, domach dziecka i poradniach psychologiczno-pedagogicznych.
Formy pomocy
Jak pomagamy?
Terapia dzieci i młodzieży
Terapia pomaga dziecku lub nastolatkowi radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, zachowawczymi i społecznymi, które wpływają na codzienne funkcjonowanie, relacje i poczucie bezpieczeństwa.
Interwencja kryzysowa
Interwencja kryzysowa zapewnia szybkie wsparcie w sytuacjach silnego przeciążenia, nagłego stresu, konfliktu rodzinnego, trudności szkolnych albo kryzysu emocjonalnego.
Konsultacje dla rodziców
Konsultacje dla rodziców pomagają lepiej zrozumieć potrzeby dziecka, uporządkować trudną sytuację i znaleźć praktyczne sposoby wspierania młodej osoby na co dzień.
Diagnoza psychologiczna
Diagnoza psychologiczna pomaga ocenić i zrozumieć funkcjonowanie emocjonalne, społeczne i behawioralne dziecka, a następnie dobrać odpowiednią formę pomocy.
Najczęstsze pytania
Spokojna odpowiedź zanim podejmiesz decyzję.
Rodzic często nie wie, czy to już moment na terapię, diagnozę czy po prostu konsultację. Te pytania porządkują pierwszy krok i pomagają wejść w kontakt z większym poczuciem bezpieczeństwa.
Jak wygląda pierwsza konsultacja?
Pierwsze spotkanie służy spokojnemu uporządkowaniu sytuacji: co dzieje się z dzieckiem lub nastolatkiem, od kiedy trwa trudność, co już pomaga i co najbardziej martwi rodzinę. Po konsultacji łatwiej zdecydować, czy potrzebna jest terapia, diagnoza, konsultacja rodzicielska albo inna forma wsparcia.
Czy rodzic uczestniczy w spotkaniach?
Przy pracy z dziećmi i młodzieżą rodzic jest ważną częścią procesu. Zakres udziału zależy od wieku dziecka, celu spotkań i sytuacji rodzinnej. Na początku omawiamy zasady współpracy, żeby dziecko miało poczucie bezpieczeństwa, a rodzic wiedział, jak może realnie pomagać.
Co jeśli dziecko nie chce rozmawiać?
Nie zaczynamy od presji. Czasem pierwszym krokiem jest konsultacja z rodzicem, a dopiero potem zaproszenie dziecka lub nastolatka do rozmowy. W gabinecie najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa i tempo dopasowane do młodej osoby.
Czy rozmowy są poufne?
Poufność jest ważną częścią pomocy psychologicznej. Jednocześnie w pracy z osobą niepełnoletnią dbamy o bezpieczne włączenie rodzica. Granice poufności omawiamy na początku, szczególnie wtedy, gdy pojawia się ryzyko dla zdrowia lub życia.
Czy konsultacje mogą odbywać się online?
Tak, część konsultacji, zwłaszcza rodzicielskich, może odbywać się online. Przy pracy z dziećmi, diagnozie lub sytuacjach wymagających dokładniejszej obserwacji często lepsze będzie spotkanie stacjonarne.
Kiedy potrzebna jest pilna pomoc?
Pilnej reakcji wymagają między innymi autoagresja, myśli samobójcze, przemoc, zachowania ryzykowne albo nagłe silne pogorszenie stanu emocjonalnego. Jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, zadzwoń pod 112 albo zgłoś się do najbliższej placówki pomocy doraźnej.
Czy po pierwszym spotkaniu trzeba od razu decydować o terapii?
Nie. Pierwsza konsultacja ma pomóc zrozumieć sytuację i nazwać możliwe kolejne kroki. Czasem jest to terapia, czasem diagnoza, konsultacje rodzicielskie, interwencja kryzysowa albo skierowanie do innego specjalisty.
Masz inne pytanie albo chcesz krótko opisać sytuację?
