Formy pomocy
Dobierzmy wsparcie do sytuacji dziecka, nie do gotowej etykiety.
Każda rodzina przychodzi z inną historią: czasem chodzi o lęk, napięcie i smutek, czasem o zachowanie, szkołę, relacje albo nagły kryzys. Pierwsza konsultacja pomaga uporządkować, jaka forma pracy będzie najbezpieczniejsza i najbardziej pomocna.
Jak wybrać?
Zobacz, która ścieżka pasuje do obecnej sytuacji.
To nie są sztywne kategorie. Często po pierwszym spotkaniu łączymy kilka elementów pracy: rozmowę z dzieckiem, konsultacje rodzicielskie, diagnozę albo krótkoterminowe wsparcie kryzysowe.
Dziecko lub nastolatek przeżywa trudności emocjonalne
Lęk, smutek, napięcie, stres, niska samoocena, wycofanie albo trudności w relacjach mogą być wskazaniem do terapii psychologicznej.
Terapia psychologicznaSytuacja nagle się pogorszyła
Kryzys rodzinny, strata, przemoc, autoagresja, ryzykowne zachowania albo silne przeciążenie wymagają szybkiego uporządkowania najbliższych kroków.
Interwencja kryzysowaRodzic potrzebuje konkretnego kierunku
Gdy w domu narasta konflikt, bezradność albo napięcie wokół szkoły i zachowania dziecka, konsultacja pomaga odzyskać sprawczość.
Konsultacje dla rodzicówPotrzebna jest dokładniejsza diagnoza
Diagnoza pomaga zrozumieć funkcjonowanie emocjonalne, poznawcze, społeczne i zachowanie dziecka lub nastolatka.
Diagnoza psychologicznaTerapia dzieci i młodzieży
Terapia pomaga nazwać emocje i odzyskać wpływ na codzienność.
Terapia psychologiczna dla dzieci i młodzieży wspiera w trudnościach emocjonalnych, społecznych i rozwojowych. Praca jest dostosowana do wieku, etapu rozwoju i możliwości dziecka lub nastolatka.
- lęk, stres, obniżony nastrój, napięcie, niska samoocena,
- trudności w relacjach z rówieśnikami lub rodziną,
- problemy szkolne, wycofanie, przeciążenie, trudności w zachowaniu,
- uczenie się bezpieczniejszego wyrażania emocji i potrzeb.
Interwencja kryzysowa
Kiedy jest nagle trudniej, najpierw stabilizujemy sytuację.
Interwencja kryzysowa to szybka pomoc w sytuacjach nagłego pogorszenia stanu emocjonalnego lub psychicznego. Celem jest zmniejszenie napięcia, nazwanie tego, co się dzieje i ustalenie bezpiecznych kroków na najbliższy czas.
- utrata bliskiej osoby, przemoc, silny konflikt rodzinny,
- nagłe pogorszenie nastroju, lęk, przeciążenie lub autoagresja,
- zachowania ryzykowne albo sytuacje wymagające szybkiej reakcji,
- wskazanie dalszej ścieżki: terapia, konsultacje, diagnoza lub pilna pomoc.
Konsultacje dla rodziców
Rodzic nie jest dodatkiem do procesu. Często jest kluczem do zmiany.
Konsultacje psychologiczne pomagają dorosłym lepiej rozumieć zachowanie dziecka i reagować w sposób, który daje więcej bezpieczeństwa, granic i przewidywalności.
- trudności w komunikacji z dzieckiem, konflikty rodzinne,
- problemy szkolne, zaburzenia zachowania, lęk i stres,
- poczucie bezradności, frustracji albo przeciążenia rodzica,
- konkretne strategie wychowawcze dopasowane do sytuacji rodziny.
Diagnoza psychologiczna
Diagnoza porządkuje objawy, mocne strony i dalsze decyzje.
Diagnoza psychologiczna pomaga zrozumieć funkcjonowanie emocjonalne, poznawcze, społeczne i zachowanie młodej osoby. Może być ważnym krokiem przed terapią, wsparciem szkolnym albo konsultacją lekarską.
Jak wygląda początek?
Najpierw porządkujemy sytuację, dopiero potem wybieramy formę pracy.
Rozmawiamy o tym, co się dzieje, od kiedy trwa trudność i co najbardziej martwi rodzinę.
Ustalamy, czy najpilniejsza jest terapia, diagnoza, wsparcie rodzica czy interwencja kryzysowa.
Po spotkaniu łatwiej zdecydować, jakiego rodzaju pomoc będzie najbardziej adekwatna.
Nie musisz wybierać samodzielnie
Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, zacznij od konsultacji.
Opisz krótko sytuację dziecka lub nastolatka. Podczas pierwszego spotkania uporządkujemy możliwe formy wsparcia i ustalimy najbezpieczniejszy kierunek.
